همیشه دیدگاه رایجی وجود داشته است که تعداد زبان‌هایی که کودکان یاد می‌گیرند، چه از طریق قرار گرفتن طبیعی در معرض آن‌ها و چه از طریق مداخله آموزشی، بر رشد آن‌ها تأثیر دارد. این فرضیه وجود داشت که این تأثیرات می‌توانند آسیب‌زا باشند. حتی اکنون، پس از حدود ۵۰ سال تحقیق در این زمینه، والدین همچنان نگران رشد کودکانشان هستند، زمانی که شامل تجربه دوزبانه است. تحقیقات اخیر نشان داده است که اگرچه والدین درست می‌گفتند که صحبت کردن به بیش از یک زبان تأثیراتی دارد، اما فرضیه در مورد ماهیت این تأثیرات صحیح نیست. نتیجه این تجربه در واقع برعکس چیزی است که بسیاری از محققان اولیه ادعا می‌کردند و بسیاری از والدین معاصر به طور شهودی باور دارند. برخلاف هشدارهای اولیه در مورد تأثیرات منفی، دوزبانگی به عنوان تجربه‌ای شناخته می‌شود که بسیاری از جنبه‌های رشد کودکان را بهبود می‌بخشد.

بر اساس تحقیقات بیالیستوک (۲۰۱۰)، اگرچه تأخیرهایی در به دست آوردن برخی جنبه‌های رسمی هر زبان، مانند واژگان، مستند شده است، اما دوزبانگی بر رشد یا تأثیری ندارد (هوش) یا تأثیرات مثبتی دارد (آگاهی فرازبانی، رشد شناختی). به این ترتیب، کودکان دوزبانه از مزایای متعددی برخوردار می‌شوند که می‌تواند به رشد فرازبانی و شناختی آن‌ها کمک کند.